دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۵

از بهر خدا بنگر در رویِ چو زر جانا — هر جا که روی ما را با خویش ببر جانا

چون در دل ما آیی تو دامن خود برکش — تا جامه نیالایی از خون جگر جانا

ای ماه برآ آخر بر کوریِ مه‌رویان — ابری سیه اندرکش در روی قمر جانا

زان روز که زادی تو ای لب‌شکر از مادر — آوه که چه کاسد شد بازار شکر جانا

گفتی که سلام علیک بگرفت همه عالم — دل سجده درافتاده جان بسته کمر جانا

چون شمع بُدم سوزان هر شب به سحر کُشته — امروز بنشناسم شب را ز سحر جانا

شمس الحق تبریزی شاهنشه خون‌ریزی — ای بحر کمربسته پیش تو گهر جانا