دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۶۶

چندان حلاوت و مزه و مستی و گشاد — در چشم‌های مست تو نقاش چون نهاد

چشم تو برگشاید هر دم هزار چشم — زیرا مسیح وار خدا قدرتش بداد

وان جمله چشم‌ها شده حیران چشم او — کان چشمشان بصارت نو از چه راه داد

گفتم به آسمان که چنین ماه دیده‌ای — سوگند خورد و گفت مرا نیست هیچ یاد

اکنون ببند دو لب و آن چشم برگشا — دیگر سخن مگوی اگر هست اتحاد