دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۸۶۸

به حرم به خود کشید و مرا آشنا ببرد — یک یک برد شما را آنک مرا ببرد

آن را که بود آهن آهن ربا کشید — وان را که بود برگ کهی کهربا ببرد

قانون لنگری به ثری گشت منجذب — عیسی مهتری را جذب سما ببرد

هر حس معنوی را در غیب درکشید — هر مس اسعدی را هم کیمیا ببرد

از غارت فنا و اجل ایمنست و دور — آن کس که رخت خویش سوی انبیا ببرد

آن چشم نیک را نرسد هیچ چشم بد — کو شمع حسن را ز ملاء در خلاء ببرد

ما از قضا به قاضی حاجت گریختیم — کنچ از قضا رسید به طالب قضا ببرد

این‌ها گذشت ای خنک آن دل که ناگهش — حسن و جمال آن مه نیکولقا ببرد