دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۱۵

بیا که ساقی عشق شراب‌باره رسید — خبر ببر بر بیچارگان که چاره رسید

امیر عشق رسید و شرابخانه گشاد — شراب همچو عقیقش به سنگ خاره رسید

هزار چشمه شیر و شکر روان شد از او — شکاف کرد و به طفلان گاهواره رسید

هزار مسجد پر شد چو عشق گشت امام — صلوه خیر من النوم از آن مناره رسید

بریز دیگ حلیماب را که کاسه رسید — گشاده هِل سَرِ خُم را که دُردخواره رسید

چو آفتاب جمالش به خاکیان درتافت — زحل ز پرده هفتم پی نظاره رسید

شدیم جمله فریدون چو تاج او دیدیم — شدیم جمله منجم چو آن ستاره رسید

شدیم جمله برهنه چو عشق او زد راه — شدیم جمله پیاده چو او سواره رسید

چو پاره پاره درآمد به لطف آن دلبر — بدان طمع دل پرخون پاره پاره رسید

بده زبان و همه گوش شو در این حضرت — شتاب کن که پی گوش گوشواره رسید