دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۲۶

حبیب کعبه جانست اگر نمی‌دانید — به هر طرف که بگردید رو بگردانید

که جان ویست به عالم اگر شما جسمید — که جان جمله جان‌هاست اگر شما جانید

ندا برآمد امشب که جان کیست فدا — بجست جان من از جا که نقد بستانید

هزار نکته نبشتست عشق بر رویم — ز حال دل چو شما عاشقید برخوانید

چه ساغرست که هر دم به عاشقان آید — شما کشید چنین ساغری که مردانید

که عشق باغ و تماشاست اگر ملول شوید — هواش مرکب تازیست اگر فرومانید

چو آب و نان همه ماهیان ز بحر بود — چو ماهیید چرا عاشق لب نانید

قرابه ایست پر از رنج و نام او جسمست — به سنگ بربزنید و تمام برهانید

چو مرغ در قفسم بهر شمس تبریزی — ز دشمنی قفسم بشکنید و بدرانید