دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۴۸

کسی خراب خرابات و مست می‌باشد — از او عمارت ایمان و خیر کی باشد

یکی وجود چو آتش بود نباشد آب — محال باشد یک مه بهار و دی باشد

منم خراب خرابات و مست طاعت حق — درون شهر معظم ز نیک و بی‌باشد

عمارتیست خراباتیان شهر مرا — که خانه‌هاش نهان در زمین چو ری باشد

شکوفه‌هاست درختان زهد را ز شراب — نه آن شراب که اشکوفه‌هاش قی باشد

چو هست و نیست مرا دید چشم معتزلی — بگفت دیدم معدوم را که شیء باشد

به سایه‌ها و به خورشید شمس تبریزی — که بی‌مکان و زمان آفتاب و فی باشد