دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۵۵

سلام بر تو که سین سلام بر تو رسید — سلام گرد جهان گشت جز تو نپسندید

بگرد بام تو گردان کبوتران سلام — که بی‌پناه تو کس را نشاید آرامید

چو پر و بال ز تو یافتست هر مرغی — ز غیر تو به کجا باشدش امید مرید

به هر طرف که ببینی تو مرغ سوخته پر — بدان که از طمع خام سوی دام پرید

تو آب کوثری و سوخته به تو آید — برویدش سپس سوز پر و بال جدید