دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۶۰

به حارسان نکوروی من خطاب کنید — که چشم بد را از یوسفان به خواب کنید

گهی به خاطر بیگانگان سؤال دهید — گهی دل همه را سخره جواب کنید

و چون شدند همه سخره سؤال و جواب — شما به خلوت ساغر پر از شراب کنید

دلی که نیست در اندیشه سؤال و جواب — وی آفتاب جهان شد بدو شتاب کنید

زنید خاک به چشمی که باد در سر اوست — دو چشم آتشی حاسدان پرآب کنید

از آن که هر که جز این آب زندگی باشد — سراب مرگ بود پشت بر سراب کنید

چو زندگی ابد هست اندر آب حیات — به ترک عمر به صد رنگ شیخ و شاب کنید

گداز عاشق در تاب عشق کی ماند — به خدمتی که شما از پی ثواب کنید

چو کف جود و سخاوت به لطف بگشاید — نشاید این که شما قصه سحاب کنید

وگر ز تن حشم زنگبار خون آرد — سپاه قیصر رومی شما حراب کنید

به یک نظر چو بکرد او جهان جان معمور — چرا چو جغد حدیث تن خراب کنید

که صد هزار اسیرند پیش زنگ از روم — مخنثی چه بود فک آن رقاب کنید

لوای دولت مخدوم شمس دین آمد — گروه بازصفت قصد آن جناب کنید