دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۶۸

سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد — از گل و زعفران حکایت کرد

چون جدا گشت عاشق از معشوق — برد معشوق ناز و عاشق درد

این دو رنگ مخالف از یک هجر — بر رخ هر دو عشق پیدا کرد

رخ معشوق زرد لایق نیست — سرخی و فربهی عاشق سرد

چونک معشوق ناز آغازید — ناز کش عاشقا مگیر نبرد

انا کالشوک سیدی کالورد — فهما اثنان فی الحقیقه فرد

انه الشمس اننی کالظل — منه حر البقا و منی البرد

ان جالوت بارز الطالوت — ان داوود قدروا فی السرد

دل ز تن زاد لیک شاه تنست — همچنانک بزاید از زن مرد

باز در دل یکی دلیست نهان — چون سواری نهان شده در گرد

جنبش گرد از سوار بود — اوست کاین گرد را به رقص آورد

نیست شطرنج تا تو فکر کنی — با توکل بریز مهره چو نرد

شمس تبریز آفتاب دلست — میوه‌های دل آن تفش پرورد