دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۷۷

عید بر عاشقان مبارک باد — عاشقان عیدتان مبارک باد

عید ار بوی جان ما دارد — در جهان همچو جان مبارک باد

بر تو ای ماه آسمان و زمین — تا به هفت آسمان مبارک باد

عید آمد به کف نشان وصال — عاشقان این نشان مبارک باد

روزه مگشای جز به قند لبش — قند او در دهان مبارک باد

عید بنوشت بر کنار لبش — کاین می بی‌کران مبارک باد

عید آمد که ای سبک روحان — رطل‌های گران مبارک باد

چند پنهان خوری صلاح الدین — بوسه‌های نهان مبارک باد

گر نصیبی به من دهی گویم — بر من و بر فلان مبارک باد