دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۸۳

هر کی در ذوق‌ِ عشق دنگ آمد — نیک فارغ ز نام و ننگ آمد

نشود بند گفت و گوی جهان — شیرگیر‌ی که چون پلنگ آمد

شیشهٔ عشق را فراغت‌ها‌ست — گر بر او صد هزار سنگ آمد

نام و ناموس کی شود مانع‌؟ — چونکه آن دلربا‌ی شنگ آمد

صد هزاران چو آسمان و زمین — پیش جولان‌ِ عشق تنگ آمد

قیصر روم عشق غالب باد — گر کسل چون سپاه زنگ آمد

زُهره بر چنگ این نوا می‌زد — کان قمر عاقبت به چنگ آمد

شمس تبریز هر کی بی‌تو نشست — عذر او پیش عشق لنگ آمد