دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۹۹۸

آتش عشق تو قلاووز شد — دوش دلم سوی دل افروز شد

چون به سخن داشت مرا دوش یار — چون به دم گرم جگرسوز شد

من چه زنم با دم و با مکر او — کو به دغل بر همه پیروز شد

این دل من ساده و بی‌مکر بود — دید دغل‌هاش بدآموز شد

هر چه به عالم خوشی شهوتست — همچو پنیر آفت هر یوز شد

آه که شب جمله در این وعده رفت — بوسه دهم بوسه دهم روز شد

یار برهنه به قبا میل کرد — عقل دگربار کمردوز شد