گلستان › باب چهارم در فواید خاموشی › حکایت شمارهٔ ۱۴

ناخوش‌آوازی به بانگِ بلند قرآن همی‌خواند. صاحبدلی بر او بگذشت، گفت: تو را مُشاهره چند است؟ گفت: هیچ. گفت: پس این زحمتِ خود چندین چرا همی‌دهی؟ گفت: از بهرِ خدا می‌خوانم. گفت: از بهر خدا مخوان. — گر تو قرآن بر این نَمَط خوانی

ببری رونقِ مسلمانی