گلستان › باب هشتم در آداب صحبت › حکمت شمارهٔ ۵۲

خردمندی را که در زمرهٔ اجلاف سخن ببندد شگفت مدار، که آواز بربط با غلبهٔ دهل بر نیاید و بوی عنبر از گند سیر فرو ماند. — بلند آواز نادان گردن افراخت

که دانا را به بی شرمی بینداخت — نمی‌داند که آهنگ حجازی

فرو ماند ز بانگ طبل غازی