گلستان › باب دوم در اخلاق درویشان › حکایت شمارهٔ ۴۳

بزرگی را پرسیدم از سیرت اخوان صفا. گفت: کمینه آن که مراد خاطر یاران بر مصالح خویش مقدّم دارد و حکما گفته‌اند: برادر که در بند خویش است نه برادر و نه خویش است. — همراه اگر شتاب کند، همره تو نیست

دل در کسی مبند که دل بستهٔ تو نیست — چون نبود خویش را دیانت و تقوی

قطع رحم بهتر از مودت قربی — یاد دارم که مدّعی در این بیت بر قول من اعتراض کرده بود و گفته: حق تعالی در کتاب مجید از قطع رحم نهی کرده است و به مودت ذی القربی فرموده و اینچه تو گفتی مناقض آن است. گفتم: غلط کردی که موافق قرآن است:

و اِن جاهَداکَ عَلی اَن تُشْرِکَ بی ما لَیْسَ لَکَ به عِلمٌ فلا تُطِعْهما — هزار خویش که بیگانه از خدا باشد

فدای یک تنِ بیگانه کآشنا باشد