غزلیات › غزل شمارهٔ ۴۱۸

گر تیغ بارد در کوی آن ماه — گردن نهادیم الحکمُ لِلّه

آیین تقوا ما نیز دانیم — لیکن چه چاره با بخت گمراه؟

ما شیخ و واعظ کمتر شناسیم — یا جام باده یا قصه کوتاه

من رند و عاشق در موسم گل — آن گاه توبه، استغفرالله

مهر تو عکسی بر ما نیفکند — آیینه‌رویا! آه از دلت آه

اَلصَبرُ مُرٌّ و العُمرُ فانٍ — یا لَیتَ شِعري حَتّامَ أَلْقاه

حافظ چه نالی گر وصل خواهی؟ — خون بایدت خورد در گاه و بی‌گاه