الهی نامه › بخش چهاردهم › (۱۵)حکایت آن زن که طواف کعبه می‬کرد و مردی که نظر برو کرد

یکی عورت طواف خانه می‌کرد — نظر افکند بر رویش یکی مرد

زنش گفتا گر اهل رازئی تو — چنین دم کی بمن پردازئی تو

ولی آگه نهٔ تو بی سر و پای — که از که بازماندستی چنین جای

گر از مردی خود بودی نشانیت — سر زن نیستی اینجا زمانیت

تو اینجا از پی سود آمدستی — نه از بهر زیان بود آمدستی

تو خود را روزِ بازاری چنین گرم — زیان خواهی؟ نداری از خدا شرم؟

خداوند جهان پیوسته ناظر — تو از وی غایب و او بر تو حاضر

چو یک یک دم خدا از تست آگاه — چرا چون ماه می‌پیچی سر از راه

چو حق با تو بوَد در هر مقامی — مزن جز درحضورش هیچ گامی

اگر بی او زنی یک گام در راه — بسی تشویر باید خوردت آنگاه