الهی نامه › بخش چهاردهم › (۱۸) حکایت عیسی علیه السلام با جهودان

بکوئی می فرو شد عیسی پاک — جهودانش بسی دشنام بی باک

بدادند و خوشی آن پاک زاده — دعا می‌گفتشان روئی گشاده

یکی گفتش نمی‌کردی پریشان — ز دشنام و دعاگوئی بر ایشان؟

مسیحش گفت هر دل جان که دارد — از آن خود کند خرج آن که دارد

ترا نقدی که در دریای جانست — اگر موجی زند از جنسِ آنست

ولیکن تا دم آخر نیاید — ترا نقد درون ظاهر نیاید

محکّ جانِ مردان آن زمانست — که اعمی آن زمان صاحب عیانست

غم فردا ترا امروز باید — دلت از خوفِ آن جانسوز باید

بباید هر دمت صد بار مردن — که بتوانی تو این وادی سپردن

اگر از ابر بارد بر توآتش — تو می‌باید که باشی در میان خوش

اگر در وقتِ جان دادن خوش آئی — بمعنی گرم‌تر از آتش آئی