الهی نامه › بخش دوم › جواب پدر

پدر گفتش تو زنهار این میندیش — که برگیرم خیال شهوة از پیش

ولی چون تو ز عالم این گزیدی — هم این گفتی و هم این را شنیدی

بدان مانست کز صد عالم اسرار — نهٔ تو جز ز یک شهوة خبردار

منت زان این سخن گفتم بخلوت — که تا بیرون نهی گامی ز شهوت

چو با عیسی توان هم راز بودن — که خواهد با خری انباز بودن

چرا با خر شریک آئی به شهوت — چو با عیسی توان بودن بخلوت

چو یک دم بیش نیست این شهوة آخر — ازان به جاودانی خلوة آخر

چودایم می‌کند باقیست خلوت — زمانی در گذر یعنی ز شهوت

ز شهوة نیست خلوة هیچ مطلوب — کسی کین سر ندارد هست معیوب

ولیکن چون رسد شهوة بغایت — ز شهوة عشق زاید بی‌نهایت

ولی چون عشق گردد سخت بسیار — محبّت از میان آید پدیدار

محبّت چون بحد خود رسد نیز — شود جان تو در محبوب ناچیز

ز شهوة درگذر چون نیست مطلوب — که اصل جمله محبوبست محبوب

اگر کُشته شوی در راه او زار — بسی به زانکه در شهوة گرفتار