الهی نامه › بخش پانزدهم › (۳) حکایت محمد غزالی با سلطان سنجر

بسنجر گفت غزّالی که ای شاه — برون نیست از دو حالِ تو درین راه

اگر بیداری اینجا چون نشینی — که تا برهم زنی دیده، نه بینی

وگر تو خفتهٔ این پادشائی — نه بینی هیچ تا دیده گشائی

بملکی چَند نازی چند خندی — که تا چشمی گشائی و ببندی

ازو آثار در عالم نه بینی — کم از هیچی بوَد آن هم نه بینی

تو گر خود یزدجرد پادشائی — بکشته عاقبت در آسیائی

اگر آگه نهٔ زان آسیا تو — یکی بنگر بدین چرخ دو تا تو

چو افتادی بدین چرخ دو تا در — شوی آخر بپای آسیا در

درین آتش چه عودی چه گیائی — بخسپد شب چه شاهی چه گدائی