الهی نامه › بخش هفدهم › المقالة السابع عشر

پسر گفتش بر محبوب و معیوب — تو می‌دانی که ملکت هست مطلوب

بزرگان و حکیمان زبردست — بایشان قوت می‌جویند پیوست

نه هرگز جمع دیدم نه پریشان — که فارغ بود از درگاه ایشان