الهی نامه › بخش هفدهم › جواب پدر

پدر گفتش عزیزا چند گوئی — ز غفلت ملک فانی چند جوئی

چو باقی نیست ملکت جز زمانی — مکن در گردنت بار جهانی

چو بار خود بتنها بر نتابی — ببار خلق عالم چون شتابی؟

ز درویشی چو مردن هست دشوار — ز شاهی چون بمیری آخر کار؟

چو می‌بینی زوال پادشاهی — عجب می‌آیدم تا می چه خواهی