الهی نامه › بخش بیستم › (۱۲) حکایت مجنون و لیلی

مگر یک روز مجنون در نشاطی — نشسته بود در پیش رباطی

یکی دیوار بود از گج ببسته — در آنجا لیلی ومجنون نشسته

خوشی می‌گفت اگر عمری دویدم — هم آخر هر دو را با هم بدیدم

مگر در خواب می‌بینم من اکنون — نشسته پیش هم لیلی و مجنون

بهم این هر دو را هرگز که دیدست — خدایا در جهان این عز که دیدست؟