الهی نامه › بخش بیست و دوم › (۲) حکایت آن بزرگ با خواجه علی طوسی

بزرگی هم نکودل هم نکو عقل — ز خواجه بوعلی طوسی کند نقل

که این ساعت تو در عین بلائی — که از سر تا قدم جمله فنائی

همه پشتی همه رو گرد در راه — همه رؤیت همه دیده شو آنگاه

همه دیده همه دل شو بیکبار — که تا آگه شوی زین رمز بسیار

اگر تو جملهٔ دل درد گردی — همه درمان شوی و مرد گردی

اگر تو درد خواهی تا بدانی — ترا مرگست روی ای زندگانی

ولی میدان که عین درد آنست — که هرگز در دو عالم کس ندانست