الهی نامه › بخش پایانی › (۵) حکایت مرد خاک بیز

چنین گفت آن یکی با خاک بیزی — که می‌آید شگفتم ازتو چیزی

که گم ناکرده می‌جوئی تو عاجز — نیابی چیزِ گم ناکرده هرگز

عجبتر، گفت، زین چیزی دگر هست — که گم ناکردهٔ گر ندهدم دست

بغایت می برنجم وین شگفتی — بسی بیشست ازان اوّل که گفتی

نه بتوان یافت نه گم می‌توان کرد — نه خاموشی رهست و نه بیان کرد

غرض آنست زین تا تو نباشی — نه این باشی نه آن هر دو تو باشی