الهی نامه › بخش پنجم › (۹) گفتار آن مجنون در نمازی که یک نان نیرزد

یکی مجنون که رفتی در ملامت — بدو گفتند فردای قیامت

کسی باشد که ده ساله نماز او — منادی می‌کند شیب و فراز او

بیک گرده ازو نخرد کسی آن — بگوید بر سر مجمع بسی آن

جوابش داد مجنون کان نیرزد — نمازش آن همه یک نان نیرزد

که گر بخریدی آن را خلق وادی — نبودی حاجت چندان منادی

اگر صد کار باشد در مجازت — نیاید یاد ازان جز در نمازت

نمازت چون چنین باشد مجازی — بوَد اندر حقیقت نانمازی