الهی نامه › بخش هفتم › (۵) حکایت ایّوب علیه السلام

چنین نقل است که‌ایّوب پیمبر — که عمری در بلایی بود مضطر

هم از گرگان‌ِ دنیا رنج دیده — هم از کِرمان بسی سختی کشیده

درآمد جبرئیل و گفت ای پاک — چه می‌باشی بنال از جان‌ِ غمناک

که گر باشد ترا هر دم هلاکی — ازان حق را نباشد هیچ باکی

اگر عمری صبوری پیش آری — نهٔ حق گر صبوری بیش داری

چنان تقدیر گردان است پرگار — ز وَی کس نیست یک نقطه خبردار

نه دل از دل خبر دارد نه جان هم — ولی کاری روان بی این و آن هم