منطق‌الطیر › عذر آوردن مرغان › گفتگوی عیسی با خم آب

خورد عیسی آبی از جویی خوش آب — بود طعم آب خوشتر از جلاب

آن یکی زان آب خم پر کرد و رفت — عیسی نیز از خم آبی خورد و رفت

شد ز آب خم همی تلخش دهان — باز گردید و عجایب ماند از آن

گفت یا رب آب این خم و آب جوی — هر دو یک آبست، سر این بگوی

تا چرا تلخ است آب خم چنین — وین دگر شیرین ترست از انگبین

پیش عیسی آن خم آمد در سخن — گفت ای عیسی منم مردی کهن

زیر این نه کاسه من باری هزار — گشته‌ام هم کوزه هم خم هم طغار

گر کنندم خم هزاران بار نیز — نیست جز تلخی مرگم کار نیز

دایم از تلخی مرگم این چنین — آب من زانست ناشیرین چنین

آخر ای غافل، ز خم بنیوش راز — بیش ازین خود را ز غفلت خر مساز

خویش را گم کرده‌ای ای رازجوی — پیش از آنکت جان برآید رازجوی

گر نیابی زنده خود را باز تو — چون بمیری کی شناسی راز تو

نه بهشیاری ترا از خود خبر — نه بمردن از وجودت هیچ اثر

زنده پی نابرده، مرده گم شده — زاده مرده لیک نامردم شده

صد هزاران پرده آن درویش را — پس چگونه بازیابد خویش را