منطق‌الطیر › فی‌فضائل خلفا › فی فضیلةامیرالمؤمنین علی رضی الله عنه

خواجهٔ حق پیشوای راستین — کوه حلم و باب علم و قطب دین

ساقی کوثر، امام رهنمای — ابن عم مصطفا، شیرخدای

مرتضای مجتبا، جفت بتول — خواجهٔ معصوم، داماد رسول

در بیان رهنمونی آمده — صاحب اسرار سلونی آمده

مقتدا بی‌شک به استحقاق اوست — مفتی مطلق علی الاطلاق اوست

چون علی از غیبهای حق یکیست — عقل را در بینش او کی شکیست

هم ز اقضیکم علی جان آگه است — هم علی ممسوس فی ذات الله است

از دم عیسی کسی گر زنده خاست — او بدم دست بریده کرد راست

گشته اندر کعبه آن صاحب قبول — بت شکن بر پشتی دوش رسول

در ضمیرش بود مکنونات غیب — زان برآوردی ید بیضا ز جیب

گر ید بیضا نبودیش آشکار — کی گرفتی ذوالفقار آنجا قرار

گاه در جوش آمدی از کار خویش — گه فرو گفتی به چه اسرار خویش

در همه آفاق هم دم می‌نیافت — در درون می‌گشت و محرم می‌نیافت