منطق‌الطیر › بیان وادی طلب › گفتار یوسف همدان دربارهٔ صبر

یوسف همدان، امام روزگار — صاحب اسرار جهان، بینای کار

گفت چندانی که از بالا و پست — دیده ور می‌بنگرد در هرچ هست

هست یک یک ذره یعقوب دگر — یوسف گم کرده می‌پرسد خبر

درد باید در ره او انتظار — تا درین هر دو برآید روزگار

ور درین هر دو نیابی کار باز — سر مکش زنهار از این اسرار باز

در طلب صبری بباید مرد را — صبر خود کی باشد اهل درد را

صبر کن گر خواهی وگر نه، بسی — بوک جایی راه یابی از کسی

همچو آن طفلی که باشد در شکم — هم چنان با خود نشین با خود به هم

از درون خود مشو بیرون دمی — نانت اگر باید همی خور خون دمی

قوت آن طفل شکم خونست بس — وین همه سودا ز بیرونست بس

خون خورو در صبر بنشین مردوار — تا برآید کار تو از دست کار