منطق‌الطیر › بیان وادی فقر › گفتار معشوق طوسی (محمد) با مریدش

یک شبی معشوق طوس، آن بحر راز — با مریدی گفت دایم در گداز

تا چو اندر عشق بگدازی تمام — پس شوی از ضعف چون مویی مدام

چون شود شخص تو چون مویی نزار — جایگاهی سازدت در زلف یار

هرک چون مویی شود در کوی او — بی شک او مویی شود در موی او

گر تو هستی راه بین و دیده ور — موی در موی این چنین بین درنگر

گر سر مویی بماند از خودیت — هفت دوزخ سر برآید از بدیت