منطق‌الطیر › فی‌وصف حاله › پاسخ عزیزی به سالات پروردگار در روز حشر

آن عزیزی گفت فردا ذوالجلال — گر کند در دشت حشر از من سؤال

کای فرو مانده چه آوردی ز راه — گویم از زندان چه آرند ای اله

غرق ادبارم ز زندان آمده — پای و سر گم کرده حیران آمده

باد در کف خاک درگاه توم — بنده و زندانی راه توم

روی آن دارد که نفروشی مرا — خلعتی از فضل درپوشی مرا

زین همه آلودگی پاکم بری — در مسلمانی فرو خاکم بری

چون نهان گردد تنم در خاک و خشت — بگذری از هرچ کردم خوب و زشت

آفریدن رایگانم چون رواست — رایگانم گر بیامرزی سزاست