منطق‌الطیر › عذر آوردن مرغان › حکایت موسی و قارون

حق تعالی گفت قارون زار زار — خواند ای موسی ترا هفتاد بار

تو ندادی هیچ باز او را جواب — گر بزاری یک رهم کردی خطاب

شاخ شرک از جان او برکندمی — خلعت دین در سرش افکندمی

کردی ای موسی به صد دردش هلاک — خاکسارش سر فرودادی به خاک

گر تو او را آفریده بودیی — در عذابش آرمیده بودیی

آنک بر بی‌رحمتان رحمت کند — اهل رحمت را ولی نعمت کند

هست دریاهای فضلش بی‌دریغ — در بر آن جرمها یک اشک میغ

هرک را باشد چنان بخشایشی — کی تغیر آرد از آلایشی

هرک او عیب گنه‌کاران کند — خویش را از خیل جباران کند