مثنوی معنوی › دفتر دوم › بخش ۵۲ - گفتن شیخ ابویزید را کی کعبه منم گرد من طوافی می‌کن

سوی مکه شیخ امت بایزید — از برای حج و عمره می‌دوید

او به هر شهری که رفتی از نخست — مر عزیزان را بکردی بازجست

گرد می‌گشتی که اندر شهر کیست — کو بر ارکان بصیرت متکیست

گفت حق اندر سفر هر جا روی — باید اول طالب مردی شوی

قصد گنجی کن که این سود و زیان — در تبع آید تو آن را فرع دان

هر که کارد قصد گندم باشدش — کاه خود اندر تبع می‌آیدش

کَه بکاری بر نیاید گندمی — مردمی جو مردمی جو مردمی

قصد کعبه کن چو وقت حج بود — چونک رفتی مکه هم دیده شود

قصد در معراج دید دوست بود — درتبع عرش و ملایک هم نمود