مثنوی معنوی › دفتر دوم › بخش ۶۲ - بیدار کردن ابلیس معاویه را کی خیز وقت نمازست

در خبر آمد که آن معّاویه — خفته بد در قصر در یک زاویه

قصر را از اندرون در بسته بود — کز زیارتهای مردم خسته بود

ناگهان مردی ورا بیدار کرد — چشم چون بگشاد پنهان گشت مرد

گفت اندر قصر کس را ره نبود — کیست کین گستاخی و جرات نمود

گرد برگشت و طلب کرد آن زمان — تا بیاید زان نهان گشته نشان

او پس در مدبری را دید کو — در پس پرده نهان می‌کرد رو

گفت هی تو کیستی نام تو چیست — گفت نامم فاش ابلیس شقیست

گفت بیدارم چرا کردی بجد — راست گو با من مگو بر عکس و ضد