مثنوی معنوی › دفتر دوم › بخش ۶۳ - از خر افکندن ابلیس معاویه را و روپوش و بهانه کردن و جواب گفتن معاویه او را

گفت هنگام نماز آخر رسید — سوی مسجد زود می‌باید دوید

عجلوا الطاعات قبل الفوت گفت — مصطفی چون در معنی می‌بسفت

گفت نی نی این غرض نبود تو را — که بخیری ره‌نما باشی مرا

دزد آید از نهان در مسکنم — گویدم که پاسبانی می‌کنم

من کجا باور کنم آن دزد را — دزد کی داند ثواب و مزد را