مثنوی معنوی › دفتر دوم › بخش ۹۹ - گفتن عایشه رضی‌الله عنها مصطفی را علیه‌السلام کی تو بی مصلی به هر جا نماز می‌کنی، چونست؟

عایشه روزی به پیغامبر بگفت — یا رسول‌الله تو پیدا و نهفت

هر کجا یابی نمازی می‌کنی — می‌دود در خانه ناپاک و دنی

گرچه می‌دانی که هر طفل پلید — کرد مستعمل به هرجا که رسید

گفت پیغامبر که از بهر مهان — حق نجس را پاک گرداند، بدان

سجده‌گاهم را از آن رو لطف حق — پاک گردانید تا هفتم طبق

هان و هان ترک حسد کن با شهان — ور نه ابلیسی شوی اندر جهان

کاو اگر زهری خورَد شهدی شود — تو اگر شهدی خوری زهری بود

کاو بدل گشت و بدل شد کار او — لطف گشت و نور شد هر نارِ او

قوّت حق بود مر بابیل را — ور نه مرغی چون کُشد مر پیل را‌؟

لشکری را مرغکی چندی شکست — تا بدانی کان صلابت از حقست

گر تو را وسواس آید زین قبیل — رو بخوان تو سورهٔ اصحاب فیل

ور کنی با او مری و همسری — کافرم دان گر تو زیشان سر بری