مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۲۶ - قصهٔ خواب دیدن فرعون آمدن موسی را علیه السلام و تدارک اندیشیدن

جهد فرعونی چو بی توفیق بود — هرچه او می‌دوخت آن تفتیق بود

از منجم بود در حکمش هزار — وز معبر نیز و ساحر بی‌شمار

مقدم موسی نمودندش بخواب — که کند فرعون و مُلکش را خراب

با معبر گفت و با اهل نجوم — چون بود دفع خیال و خواب شوم

جمله گفتندش که تدبیری کنیم — راه زادن را چو ره‌زن می‌زنیم

تا رسید آن شب که مَولِد بود آن — رای این دیدند آن فرعونیان

که برون آرند آن روز از پگاه — سوی میدان بزم و تخت پادشاه

الصلا ای جمله اسرائیلیان — شاه می‌خواند شما را زان مکان

تا شما را رو نماید بی نقاب — بر شما احسان کند بهر ثواب

کان اسیران را به جز دوری نبود — دیدن فرعون دستوری نبود

گر فتادندی به ره در پیش او — بهر آن یاسه بخفتندی برو

یاسه این بد که نبیند هیچ اسیر — در گه و بیگه لقای آن امیر

بانگ چاووشان چو در ره بشنود — تا نبیند رو به دیواری کند

ور ببیند روی او مجرم بود — آنچ بتر بر سر او آن رود

بودشان حرص لقای ممتنع — چون حریصست آدمی فیما منع