مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۴۴ - فرستادن فرعون به مداین در طلب ساحران

چونک موسی بازگشت و او بماند — اهل رای و مشورت را پیش خواند

آنچنان دیدند کز اطراف مصر — جمع آردشان شه و صراف مصر

او بسی مردم فرستاد آن زمان — هر نواحی بهر جمع جادوان

هر طرف که ساحری بُد نامدار — کرد پران سوی او ده پیکِ کار

دو جوان بودند ساحر مشتهر — سحر ایشان در دل مه مستمر

شیر دوشیده ز مه فاش آشکار — در سفرها رفته بر خمی سوار

شکل کرباسی نموده ماهتاب — آن بپیموده فروشیده شتاب

سیم برده مشتری آگه شده — دست از حسرت به رخها بر زده

صد هزاران همچنین در جادوی — بوده منشی و نبوده چون روی

چون بدیشان آمد آن پیغام شاه — کز شما شاهست اکنون چاره‌خواه

از پی آنک دو درویش آمدند — بر شه و بر قصر او موکب زدند

نیست با ایشان به غیر یک عصا — که همی‌گردد به امرش اژدها

شاه و لشکر جمله بیچاره شدند — زین دو کس جمله به افغان آمدند

چاره‌ای می‌باید اندر ساحری — تا بود که زین دو ساحر جان بری

آن دو ساحر را چو این پیغام داد — ترس و مهری در دل هر دو فتاد

عرق جنسیت چو جنبیدن گرفت — سر به زانو بر نهادند از شگفت

چون دبیرستان صوفی زانوست — حل مشکل را دو زانو جادوست