مثنوی معنوی › دفتر اول › بخش ۳۵ - تعظیم نعت مصطفی صلی الله علیه و سلم کی مذکور بود در انجیل

بود در انجیل نام مُصطفی — آن سَر پیغامبران بحرِ صفا

بود ذکر حلیه‌ها و شکل او — بود ذکر غَزو و صوم و اکلِ او

طایفهٔ نصرانیان بهرِ ثواب — چون رسیدندی بدان نام و خطاب

بوسه دادندی بر آن نام شریف — رو نهادندی بر آن وصفِ لطیف

اندرین فتنه که گفتیم آن گروه — ایمن از فتنه بُدند و از شِکوه

ایمن از شرِّ امیران و وزیر — در پناه نامِ احمد مُستجیر

نسلِ ایشان نیز هم بسیار شد — نورِ احمد ناصر آمد یار شد

وان گروه دیگر از نصرانیان — نام احمد داشتندی مُستهان

مستهان و خوار گشتند از فِتَن — از وزیر شوم‌رای شوم‌فَن

هم مخبَّط دینشان و حُکمشان — از پی طومارهای کژ بیان

نام احمد این چنین یاری کند — تا که نورش چون نگهداری کند

نام احمد چون حصاری شد حصین — تا چه باشد ذات آن روح‌الامین

بعد ازین خون‌ریزِ درمان ناپذیر — کاندر افتاد از بلای آن وزیر