مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۸۰ - قصهٔ خواندن شیخ ضریر مصحف را در رو و بینا شدن وقت قرائت

دید در ایام آن شیخ فقیر — مصحفی در خانهٔ پیری ضریر

پیش او مهمان شد او وقت تموز — هر دو زاهد جمع گشته چند روز

گفت اینجا ای عجب مصحف چراست — چونک نابیناست این درویش راست

اندرین اندیشه تشویشش فزود — که جز او را نیست اینجا باش و بود

اوست تنها مصحفی آویخته — من نیم گستاخ یا آمیخته

تا بپرسم نه خمش صبری کنم — تا به صبری بر مرادی بر زنم

صبر کرد و بود چندی در حرج — کشف شد کالصبر مفتاح الفرج