مثنوی معنوی › دفتر سوم › بخش ۱۲۸ - حکایت آن دزد کی پرسیدند چه می‌کنی نیم‌شب در بن این دیوار گفت دهل می‌زنم

این مثل بشنو که شب دزدی عنید — در بن دیوار حفره می‌برید

نیم‌بیداری که او رنجور بود — طقطق آهسته‌اش را می‌شنود

رفت بر بام و فرو آویخت سر — گفت او را در چه کاری ای پدر

خیر باشد نیمشب چه می‌کنی — تو کیی گفتا دهل‌زن ای سنی

در چه کاری گفت می‌کوبم دهل — گفت کو بانگ دهل ای بوسبل

گفت فردا بشنوی این بانگ را — نعره یا حسرتا وا ویلتا

آن دروغست و کژ و بر ساخته — سر آن کژ را تو هم نشناخته