مثنوی معنوی › دفتر اول › بخش ۵۱ - مقرر شدن ترجیح جهد بر توکل

زین نمط بسیار برهان گفت شیر — کز جواب آن جبریان گشتند سیر

روبه و آهو و خرگوش و شغال — جبر را بگذاشتند و قیل و قال

عهدها کردند با شیر ژیان — کاندرین بیعت نیفتد در زیان

قسم هر روزش بیاید بی‌جگر — حاجتش نبود تقاضایی دگر

قرعه بر هر که فتادی روز روز — سوی آن شیر او دویدی همچو یوز

چون به خرگوش آمد این ساغر بدور — بانگ زد خرگوش کاخر چند جور