مثنوی معنوی › دفتر اول › بخش ۵۸ - منع کردن خرگوش از راز ایشان را

گفت هر رازی نشاید باز گفت — جفت طاق آید گهی، گه طاق، جفت

از صَفا گر دَم زَنی با آینه — تیره گردد زود با ما آینه

در بیانِ این سه، کَم جُنبان لبت — از ذِهاب و از ذَهَب، وَز مَذهبت

کین سه را خصمست بسیار و عدو — در کمینت ایستد چون داند او

ور بگویی با یکی دو، الوَداع — کُلُّ سرٍّ جاوَزَ الاثْنَینِ شاع

گر دو سه پَرَّنده را بندی به هَم — بر زمین مانند محبوس از اَلَم

مشورت دارند سَرپوشیده خوب — در کنایت با غلط‌ افکن مشوب

مشورت کردی پیمبر بسته‌سَر — گفته ایشانش جواب و بی‌خبر

در مثالی بسته گفتی رای را — تا ندانند خصم از سَر پای را

او جواب خویش بگرفتی ازو — وز سؤالش می‌نبُردی غیرْ بو