مثنوی معنوی › دفتر پنجم › بخش ۵۵ - پرسیدن آن پادشاه از آن مدعی نبوت کی آنک رسول راستین باشد و ثابت شود با او چه باشد کی کسی را بخشد یا به صحبت و خدمت او چه بخشش یابند غیر نصیحت به زبان کی می‌گوید

شاه پرسیدش که باری وحی چیست — یا چه حاصل دارد آن کس کو نبیست

گفت خود آن چیست کش حاصل نشد — یا چه دولت ماند کو واصل نشد

گیرم این وحی نبی گنجور نیست — هم کم از وحی دل زنبور نیست

چونک او حی الرب الی النحل آمدست — خانهٔ وحیش پر از حلوا شدست

او به نور وحی حق عزوجل — کرد عالم را پر از شمع و عسل

این که کرمناست و بالا می‌رود — وحیش از زنبور کمتر کی بود

نه تو اعطیناک کوثر خوانده‌ای — پس چرا خشکی و تشنه مانده‌ای

یا مگر فرعونی و کوثر چو نیل — بر تو خون گشتست و ناخوش ای علیل

توبه کن بیزار شو از هر عدو — کو ندارد آب کوثر در کدو

هر کرا دیدی ز کوثر سرخ‌رو — او محمدخوست با او گیر خو

تا احب لله آیی در حسیب — کز درخت احمدی با اوست سیب

هر کرا دیدی ز کوثر خشک لب — دشمنش می‌دار هم‌چون مرگ و تب

گرچه بابای توست و مام تو — کو حقیقت هست خون‌آشام تو

از خلیل حق بیاموز این سیر — که شد او بیزار اول از پدر

تا که ابغض لله آیی پیش حق — تا نگیرد بر تو رشک عشق دق

تا نخوانی لا و الا الله را — در نیابی منهج این راه را