مثنوی معنوی › دفتر پنجم › بخش ۸۵ - تعجیل فرمودن پادشاه ایاز را کی زود این حکم را به فیصل رسان و منتظر مدار و ‌«ایام بیننا‌» مگو کی ‌«الانتظار موت الاحمر‌»‌، و جواب گفتن ایاز شاه را

گفت ای شه جملگی فرمان تراست — با وجود آفتاب اختر فناست

زهره کی بود یا عطارد یا شهاب — کو برون آید به پیش آفتاب

گر ز دلق و پوستین بگذشتمی — کی چنین تخم ملامت کشتمی

قفل کردن بر در حجره چه بود — در میان صد خیالیی حسود

دست در کرده درون آب جو — هر یکی زیشان کلوخ خشک‌جو

پس کلوخ خشک در جو کی بود — ماهی‌یی با آب عاصی کی شود

بر من مسکین جفا دارند ظن — که وفا را شرم می‌آید ز من

گر نبودی زحمت نامحرمی — چند حرفی از وفا واگفتمی

چون جهانی شبهت و اشکال‌جوست — حرف می‌رانیم ما بیرون پوست

گر تو خود را بشکنی مغزی شوی — داستان مغز نغزی بشنوی

جوز را در پوستها آوازهاست — مغز و روغن را خود آوازی کجاست

دارد آوازی نه اندر خورد گوش — هست آوازش نهان در گوش نوش

گرنه خوش‌آوازی مغزی بود — ژغژغ آواز قشری کی شنود

ژغژغ آن زان تحمل می‌کنی — تا که خاموشانه بر مغزی زنی

چند گاهی بی‌لب و بی‌گوش شو — وانگهان چون لب حریف نوش شو

چند گفتی نظم و نثر و راز فاش — خواجه یک روز امتحان کن گنگ باش