مثنوی معنوی › دفتر پنجم › بخش ۸۶ - حکایت در تقریر این سخن کی چندین گاه گفت ذکر را آزمودیم مدتی صبر و خاموشی را بیازماییم

چند پختی تلخ و تیز و شورگز — این یکی بار امتحان شیرین بپز

آن یکی را در قیامت ز انتباه — در کف آید نامهٔ عصیان سیاه

سرسیه چون نامه‌های تعزیه — پر معاصی متن نامه و حاشیه

جمله فسق و معصیت بد یک سری — هم‌چو دارالحرب پر از کافری

آنچنان نامهٔ پلید پر وبال — در یمین ناید درآید در شمال

خود همین‌جا نامهٔ خود را ببین — دست چپ را شاید آن یا در یمین

موزهٔ چپ کفش چپ هم در دکان — آن چپ دانیش پیش از امتحان

چون نباشی راست می‌دان که چپی — هست پیدا نعرهٔ شیر و کپی

آنک گل را شاهد و خوش‌بو کند — هر چپی را راست فضل او کند

هر شمالی را یمینی او دهد — بحر را ماء معینی او دهد

گر چپی با حضرت او راست باش — تا ببینی دست‌برد لطفهاش

تو روا داری که این نامهٔ مهین — بگذرد از چپ در آید در یمین

این چنین نامه که پرظلم و جفاست — کی بود خود درخور اندر دست راست