مثنوی معنوی › دفتر اول › بخش ۸۱ - تفسیر و هو معکم اینما کنتم

بار دیگر ما به قصه آمدیم — ما از آن قصه برون خود کی شدیم

گر به جهل آییم آن زندان اوست — ور به علم آییم آن ایوان اوست

ور به خواب آییم مستان وییم — ور به بیداری به دستان وییم

ور بگرییم ابر پر زرق وییم — ور بخندیم آن زمان برق وییم

ور به خشم و جنگ عکس قهر اوست — ور به صلح و عذر عکس مهر اوست

ما کییم اندر جهان پیچ پیچ — چون الف او خود چه دارد هیچ‌هیچ