مثنوی معنوی › دفتر پنجم › بخش ۱۵۵ - تمثیل تن آدمی به مهمان‌خانه و اندیشه‌های مختلف به مهمانان مختلف عارف در رضا بدان اندیشه‌های غم و شادی چون شخص مهمان‌دوست غریب‌نواز خلیل‌وار کی در خلیل باکرام ضیف پیوسته باز بود بر کافر و مؤمن و امین و خاین و با همه مهمانان روی تازه داشتی

Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.

هست مهمان‌خانه این تن ای جوان — هر صباحی ضیف نو آید دوان

هین مگو کین ماند اندر گردنم — که هم اکنون باز پرد در عدم

هرچه آید از جهان غیب‌وش — در دلت ضیفست او را دار خوش