مثنوی معنوی › دفتر ششم › بخش ۵۲ - باز سؤال کردن صوفی از آن قاضی

گفت صوفی که چه بودی کین جهان — ابروی رحمت گشادی جاودان

هر دمی شوری نیاوردی به پیش — بر نیاوردی ز تلوینهاش نیش

شب ندزدیدی چراغ روز را — دی نبردی باغ عیش آموز را

جام صحت را نبودی سنگ تب — آمنی با خوف ناوردی کرب

خود چه کم گشتی ز جود و رحمتش — گر نبودی خرخشه در نعمتش